توی دنیا چی می خوای که به پاهات بریزم

همه ی هستیمو من به سرو پات بریزم

لب پر خنده می خوای بیا لبهام مال تو

چشم پر گریه می خوای هر دو چشمام مال تو

بیا تا برات بگم من وجودم مال تو

بذار تا فدات بشم من غرورم مال تو

اگه بازیچه می خوای بیا قلبم مال تو

اگه رودخونه میخوای سیل اشکم مال تو

چرا من بی تو بمونم؟

نمی دونم

نمی تونم

واسه ی زندگی کردن تورو می خوام

خوب می دونم

توبدون عشقم تو هستی

برای من زندگی هستی

علی جونم دوستت دارم

بیشتر از همیشه

شب را تا صبح

مهمان کوچه های بارانی

                             خواهم بود

و برگ برگ دفتر غمگینم را

              در باران

                     خواهم شست

آنگاه شعر تازه ام را

که شعر شعرهایم خواهد بود

با دست های شاعرانه ی تو

بر دفتری که خالیست

                 خواهم نوشت

ای نام تو تغزل دیرینم در باران!

      دوستت دارم

در سرم سودای جامی بی زوار

پرسه ای آغاز کردیم در خیال

دل به یاد آورد ایام وصال

دل به یاد آورد اول بار را

خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی آن اسرار را

آن دو چشم مست آهو وار را.

همچو رازی مبهم و سر بسته بود

چون من. از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او

همنشین و همزبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی

این چنین آغاز شد دلبستگی

...

 دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ایوان میروم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است

علی جونم سلام.ببین اول گل دادم بعد خودم اومدم که بیشتر ذوق کنیمن یه عالمه دیر اومدم که تبریک بگم سالگرد تقدیم وبلاگ خوشگلتو بم.وبلاگی که یه عالمه وقت یه عالمه دوستش داشتم و الان یه عالمه بیشتر دوستش دارم یه عالمه هم معذرت واسه ... و ... ولی اینا باعث نمی شه که از خفه کردنت صرف نظر کنما!الا نم دیگه به جای اینکه واست نظر بذارم اینجا اینارو گفتم.

                                                  ...دوستت دارم

                                  الان یه سال و ۸روز از اولین آپی که واسم کردی می گذره

                                  منم ۳۶۵ برابر اون روز واسه آپ و وبلاگ قشنگت خوشحال ترم

برای قامت نازک خیالت

برای اندیشه هایت

و برای عشق که در سینه ی تو می روید

برای تو می نویسم

برای چشم های روشنت

برای جهانی که از نگاه تو می شکفد

و ((فردا)) که به نام تو

از افق بر می آید

من برای توست که می نویسم

برای تو...

علی جونم تو این یه سال بهترین لحظه هارو برام فراهم کردی.

امید وارم تو این یه سال امانتدار خوبی واسه دل مهربونت که بهترین هدیه از طرف خداست بوده باشم و

امیدوارم هزارمین سالگرد...رو جشن بگیریم.

دوستت دارم خیلی خیلی زیاد...بی نهایت

        LOVE LOVE

88تا

نگاهت را نگیر از من که با آن عالمی دارم

اگر دورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست

وفا آن است که نامت را نهانی زیر لب دارم

           علی من دلم تنگ شده

           خیلی دوستت دارم۸۸تا

دلم برایت تنگ شده است

چه بر من خواهد گذشت

اگر زمانی از من دور باشی؟

هر وقت که کاری نداری انجام دهی

تنها به من بیندیش

من در رویای تو

شعر خواهم گفت

شعری درباره ی چشمهایت

و

دلتنگی...

برای دادن قلب

                          احساس

و وبلاگ قشنگت که پر از یه دنیا محبت و عشقه ممنون 

امیدوارم با هم تولد ۱۲۰ سالگیه وبلاگمونو بگیریم            

سکوت را می پذیرم

اگر بدانم

روزی با تو سخن خواهم گفت

تیره بختی را می پذیرم

اگر بدانم

روزی چشمان تو را خواهم سرود

مرگ را می پذیرم

اگر بدانم

روزی تو خواهی فهمید

که((دوستت دارم))

باران

رویاست

میان بالهای شب می خزد

به پنجره  های بسته دست می کشد

و در میان رازها راه می رود

باران

رویاست

آرزوها را صدا می کند

در کوچه های گذشته قدم می زند

هیچ نمی پرسد

همه چیز می داند...

باران

رویاست

و رویاها

به بارانی شسته خواهد شد

تو نیز بارانی

میان رویاهای من تا صبحدم قدم می زنی

رازها را نوازش می کنی

 هیچ نمی پرسی

همه چیز را می دانی...

آسمان همچو صفحه ی دل من

روشن از جلوه ی مهتا بست

امشب از خواب خوش گریزانم

که خیال تو خوشتر از خوابست

 

خیره بر سایه های وحشی بید

می خزم در سکوت بستر خویش

باز دنبال نغمه ای دلخواه

می نهم سر بر روی دفتر خویش

 

تن صدها ترانه می رقصد

در بلور ظریف آوایم

لذتی نا شناس و رویا رنگ

می دود همچو خون به رگهایم

 

آه...گویی ز دخمه ی دل من

روح شبگرد مه گذر گذر کرده

یا نسیمی در این ره متروک

دامن از عطر یاس تر کرده

 

بر لبم شعله های بوسه ی تو

می شکوفد چو لاله گرم نیاز

در خیالم ستاره ای پر نور

می درخشد میان هاله ی راز

 

نا شناسی درون سینه ی من

۱نجه بر چنگ و رود می سا ید

همره نغمه های موزونش

گوییا بوی عود می آید

 

آه...باور نمی کنم که مرا

با تو پیوستنی چنین باشد

نگه آندو چشم شور افکن

سوی من گرم و دلنشین باشد

 

بیگمان زان جهان رویایی

زهره بر من فکنده دیده ی عشق

می نویسم بر روی دفتر خویش

((جاودان باشی ای سپیده ی عشق))

پروردگارا!

من از سياهي همه چيز به تو پناه آورده ام و به روح بلندي كه در جانم دميده اي و روح مرا به زمان بي آغاز مي كشاند كه هيچ كس نبودوتو بودی

زمين را آفريدي سبز.قلم آبي بر آسمان كشيدي تا پرنده دلش از پرواز نگيرد.هيچ چيز را سياه نيافريدي.فقط خورشيد را از ما گرفتي و آن زمان شب نام گرفت و گفتي در دل شب يا مرا بخوانيد و بخواهيد يا چشم فرو ببنديد و آرام گيريد.و خود مي داني كه خورشيد ياد تو سياهي را به سپيدي بدل مي كند و تب شيرين حضورت سرماي بي كسي را مي برد.پس شب فقط با تو زيباست و بي تو مامني تنها براي خواب!