|
|
|
|
با تومن مثل ستاره که رو بال شب سواره بی تومن پیاده ای که نفساشو می شماره با تو من چراغ مهتاب که شبا دنیارو داره بی تو فانوسی شکسته که تو کلبه جا نداره تو پری آسمونی تو عزیزی مهربونی دلمو به تو سپردم کاش منو قابل بدونی میره تا دریا وجودم با تو من مثل یه رودم تو نبودی من نبودم نمیدونم که کی بودم دل غصه رو شکستی لب شکوه هارو بستی تا توی دلم نشستی تو پری آسمونی تو عزیزی مهربونی |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه هفدهم مهر 1386ساعت 21:27 توسط علی
|
|
||